Ο υπουργός επιτέθηκε με σφοδρότητα στην αντιπολίτευση, κατηγορώντας την ότι, αντί να εστιάζει στην υπεράσπιση των πολιτών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, επιλέγει να στηρίζει το παραδοσιακό “βαθύ κράτος” και τα συμφέροντα που αυτό εμπεριέχει. Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση, ακολουθώντας την οδό της λογικής και της πρακτικότητας, έχει προωθήσει ένα πακέτο ρυθμίσεων που αποσκοπούν άμεσα στην ανακούφιση και την προστασία του μέσου, ευάλωτου πολίτη. Η αναμενόμενη αντίδραση από την πλευρά της αντιπολίτευσης, κατά την άποψή του, θα έπρεπε να είναι μια έντονη κριτική για την καθυστέρηση στην υιοθέτηση τέτοιων αναγκαίων μέτρων, και όχι η παρεμπόδιση ή η υπονόμευσή τους. Η στήριξη δηλαδή που προσφέρει η αντιπολίτευση, σύμφωνα με τον υπουργό, δεν κατευθύνεται στους πολίτες αλλά σε δομές που παρεμποδίζουν την πρόοδο. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην προσδοκία του υπουργού για εποικοδομητική αντιπολίτευση.
Εξέφρασε την ελπίδα ότι, πέραν της κριτικής, θα υπήρχαν και ουσιαστικές προτάσεις που θα μπορούσαν να εμπλουτίσουν περαιτέρω τις ήδη εξελισσόμενες πολιτικές. Δεσμεύτηκε προσωπικά ότι, εάν τέτοιες παρεμβάσεις λάβουν τη μορφή λογικών και καλά τεκμηριωμένων προτάσεων, θα έχουν την τιμητική τους και θα ενσωματωθούν άμεσα στο πλαίσιο του υπό κατάρτιση νομοσχεδίου. Αυτή η στάση, τόνισε, αποτελεί έκφραση της κυβερνητικής πρόθεσης για διάλογο και συνεργασία, μακριά από πολιτικές αντιπαραθέσεις συμφερόντων, με μοναδικό γνώμονα την ωφέλεια της κοινωνίας. Η αδράνεια και η στείρα αντιπαράθεση δεν εξυπηρετούν τους πολίτες. Η κριτική του υπουργού εστιάστηκε στη διαπίστωση ότι η τρέχουσα αντιπολιτευτική τακτική προσφέρει ασπίδα σε κατεστημένες δομές και νοοτροπίες, αντί να προτάσσει την ευημερία των πολιτών. Θεωρεί ότι οι ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση είναι σύμφωνες με τις σύγχρονες ανάγκες και τις προσδοκίες της κοινωνίας, στοχεύοντας στην αποσυμφόρηση της καθημερινότητας και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.
Η διαρκής επίκληση σε αόριστα “δικαιώματα” ή “θεσμούς” από την αντιπολίτευση, χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις για βελτίωση, εκλαμβάνεται ως προσπάθεια διατήρησης του status quo, το οποίο πλέον η κυβέρνηση επιχειρεί να ανατρέψει προς όφελος της πλειοψηφίας. Η στήριξη προς το “βαθύ κράτος” είναι μια σιωπηρή παραδοχή ότι οι υπάρχουσες δομές, ακόμη και αν βλάπτουν τους πολίτες, εξυπηρετούν άλλους. Στην ουσία, ο υπουργός καλεί την αντιπολίτευση να απομακρυνθεί από τις στείρες αντιπαραθέσεις και να υιοθετήσει μια πιο προοδευτική και προσανατολισμένη στην κοινωνία πολιτική. Υπογραμμίζει ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν αποτελούν αγκάθι, αλλά την αναγκαία πορεία για την ανανέωση και την ενίσχυση της χώρας, με επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο. Η στάση της αντιπολίτευσης, όμως, δείχνει, κατά την άποψή του, μια τάση να παραμένει προσκολλημένη σε ξεπερασμένες αντιλήψεις, προστατεύοντας ουσιαστικά ένα σύστημα που δεν εξυπηρετεί τους πολίτες, αλλά τα συμφέροντα όσων επωφελούνται από αυτό.
Η πρόσκληση για εποικοδομητική κριτική και προτάσεις παραμένει ανοιχτή, με την υπόσχεση ότι οι λογικές παρεμβάσεις θα γίνουν δεκτές, ενισχύοντας τον στόχο για μια καλύτερη Ελλάδα για όλους.
