Δραματικές οι καταγγελίες που εκφράστηκαν σχετικά με την έναρξη της δίκης των Τεμπών, με την Μαρία Καρυστιανού να περιγράφει με σφοδρότητα τις συνθήκες στις οποίες διεξάγεται η διαδικασία. Σύμφωνα με τις δηλώσεις της, οι χώροι χαρακτηρίστηκαν ως «τριτοκοσμικοί» και «απάνθρωποι», υποδεικνύοντας μια ουσιαστική έλλειψη προετοιμασίας και οργάνωσης. Η εικόνα αυτή, λίγες μόλις μέρες μετά την έναρξη, προκαλεί έντονη ανησυχία και εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την τήρηση στοιχειωδών κανόνων για την διεξαγωγή μιας δίκης με τόσο βαρύνουσα σημασία. Η έλλειψη σεβασμού προς τα θύματα και τους οικείους τους είναι εμφανής, εντείνοντας την οδύνη και την αγωνία τους. Η αναφορά σε «τριτοκοσμικές» και «απάνθρωπες» συνθήκες υπογραμμίζει την απαξίωση που νιώθουν οι εμπλεκόμενοι, οι οποίοι προσδοκούν δικαιοσύνη και διαφάνεια. Η ελλιπής προετοιμασία, όπως κατήγγειλε η κ.
Καρυστιανού, αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα που αφορά την αντιμετώπιση σοβαρών περιστατικών και την οργάνωση κρίσιμων διαδικασιών. Η αίσθηση της προχειρότητας σε μια τέτοια υπόθεση δεν είναι αποδεκτή και δημιουργεί εντυπώσεις για την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το ζήτημα από όλες τις πλευρές. Η αίθουσα της δίκης θα έπρεπε να είναι ένας χώρος που εμπνέει γαλήνη και προσδοκία δικαίωσης, όχι θλίψη και απογοήτευση. Η ανακοίνωση από τα χείλη της κ. Καρυστιανού, ότι η «μη καλή προετοιμασία δείχνει ότι τελικά η…», αφήνει ορθάνοιχτο το πεδίο για ερμηνείες και εικάζει την απουσία ουσιαστικής φροντίδας ή την επικράτηση μιας νοοτροπίας αδιαφορίας. Η ανάδειξη τέτοιων συνθηκών λίγο μετά την έναρξη της δίκης, δυναμιτίζει το κλίμα και προκαλεί δυσπιστία. Είναι επιτακτική η ανάγκη για άμεση διερεύνηση των αιτιών που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση και για τη λήψη διορθωτικών μέτρων, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή και αξιοπρεπής διεξαγωγή της δίκης.
Οφείλουμε να δείξουμε τον δέοντα σεβασμό σε αυτή τη δύσκολη πορεία προς την αλήθεια και την δικαιοσύνη. Οι δηλώσεις αυτές λειτουργούν ως μια κραυγή αγωνίας και δικαιοσύνης, η οποία δεν μπορεί και δεν πρέπει να αγνοηθεί. Η οργάνωση ενός τελετουργικού που αφορά ένα εθνικό πένθος, όπως το δυστύχημα των Τεμπών, απαιτεί την υπέρτατη προσοχή στις λεπτομέρειες και την επίδειξη συμπόνιας. Η κατάσταση όπως περιγράφηκε, δεν αντικατοπτρίζει τις αξίες που θα έπρεπε να διέπουν μια σοβαρή και υπεύθυνη κοινωνία. Η δικαστική αίθουσα, ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν είναι απλώς ένας χώρος διεξαγωγής διαδικασιών, αλλά ένας τόπος όπου ενώνεται ο πόνος, η μνήμη και η αναζήτηση της αλήθειας. Το γεγονός ότι αυτός ο χώρος παρουσιάζεται με τέτοιες ατέλειες, αποτελεί ένα κακό προηγούμενο και απαιτεί άμεση κινητοποίηση.
