Η έναρξη της δίκης που αφορά την πολύνεκρη τραγωδία στα Τέμπη, ένα γεγονός που βύθισε στο πένθος ολόκληρη τη χώρα, σηματοδοτεί μία κρίσιμη στιγμή στην πορεία προς την απόδοση δικαιοσύνης. Ο Απόστολος Πλακιάς, ο νομικός που εκπροσωπεί τις οικογένειες πολλών θυμάτων, εξέφρασε με σαφήνεια την ανάγκη για μαζική παρουσία και στήριξη στον χώρο του δικαστηρίου. Η ημερομηνία αυτή, τρία χρόνια μετά το μοιραίο βράδυ, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα την πικρή πραγματικότητα ότι, παρά τις αλλεωμνες εκκλήσεις και την αναγνώριση της έκτασης της τραγωδίας, δεν υπάρχει ακόμα κανείς από τους φερόμενους ως υπεύθυνους πίσω από τα σιδερά. Αυτή η απουσία προφυλακίσεων καθιστά την παρουσία του στο δικαστήριο, και την παρουσία όλων όσων νοιάζονται, όχι απλώς συμβολική, αλλά ουσιαστική, για να υπενθυμίσουν την οδύνη και την ανάγκη για άμεση και αποφασιστική δράση.
Η δήλωση του κ. Πλακιά υπογραμμίζει την έντονη απογοήτευση και την αίσθηση αδικίας που επικρατεί ανάμεσα στους οικείους των θυμάτων. Η τριετής αναμονή για την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, σε συνδυασμό με την έλλειψη προφυλακίσεων μέχρι και σήμερα, δημιουργεί ένα κλίμα δυσπιστίας και αμφιβολίας για την αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης. Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, ένα από τα σοβαρότερα της ελληνικής ιστορίας, άφησε πίσω του ένα βαρύτατο ανθρώπινο απολογισμό, αλλά και ταυτόχρονα ανέδειξε σημαντικά ζητήματα σχετικά με την ασφάλεια των μεταφορών, την τήρηση των πρωτοκόλλων και την ευθύνη των αρμοδίων. Η συνέχιση της μάχης για δικαίωση αποτελεί αδιαπραγμάτευτο χρέος απέναντι σε όσους χάθηκαν άδικα. Η παρουσία στο δικαστήριο, σύμφωνα με τον κ. Πλακιά, δεν είναι απλώς μια υποχρέωση, αλλά μια έμπρακτη δήλωση συμπαράστασης προς τις οικογένειες που για τρία ολόκληρα χρόνια ζουν με το βάρος της απώλειας και την οργή της ατιμωρησίας.
Η ελπίδα είναι ότι η δικαστική αίθουσα θα γίνει ο τόπος όπου θα ακουστούν πραγματικά όλες οι φωνές, όπου θα τεθούν όλες οι ερωτήσεις και όπου οι ευθύνες θα αναζητηθούν και θα αποδοθούν με τη δέουσα αυστηρότητα. Η υπόθεση των Τεμπών είναι μια δοκιμασία για το κράτος δικαίου και την ικανότητά του να διασφαλίζει την ασφάλεια των πολιτών του, αλλά και να τιμωρεί παραδειγματικά όσους αποτυγχάνουν σε αυτή την καίρια υποχρέωσή τους, οδηγώντας σε ανείπωτες τραγωδίες. Η συμμετοχή του κοινού μπορεί να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα. Η προσδοκία είναι ότι η δίκη θα διεξαχθεί απρόσκοπτα και με διαφάνεια, αποκαλύπτοντας πλήρως τις αιτίες του δυστυχήματος και τους πραγματικούς υπαίτιους. Η απουσία προφυλακίσεων για πρόσωπα που φέρονται να εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στην τραγωδία, προκαλεί εύλογα ερωτηματικά και εντείνει την ανάγκη για διαρκή επαγρύπνηση.
Η δικαιοσύνη, για όσους έχασαν τους αγαπημένους τους, δεν είναι απλώς η εκδίκαση μιας υπόθεσης, αλλά η ουσιαστική απονομή της, με κανέναν να μη μένει ατιμώρητος. Η παρούσα δίκη ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην αναζήτηση δικαίωσης, ελπίζοντας πως αυτή τη φορά, το αποτέλεσμα θα είναι ουσιαστικό και θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, ώστε να μην επαναληφθεί ένα τέτοιο τρομακτικό ατύχημα.
