Η προσέλευση χιλιάδων μελών στην πρόσφατη εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη των αντιπροσώπων του επερχόμενου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, σηματοδοτεί την ενεργό συμμετοχή βάσης. Ωστόσο, πίσω από τους πανηγυρισμούς για την κινητοποίηση, διαφαίνεται μια αίσθηση κόπωσης και προβληματισμού στα στελέχη της «τετραρχίας». Οι δηλώσεις τους, αν και τυπικά αναφέρονται στις χιλιάδες που ψήφισαν, υποβόσκουν την κατανόηση ότι η εσωκομματική «μάχη» για την ηγεσία έχει φέρει το κόμμα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η αναφορά στο «DNA του πρωταθλητή», που κάποτε αποτελούσε σήμα κατατεθέν της δυναμικής του ΠΑΣΟΚ, μοιάζει πλέον να έχει φθαρεί, υποδεικνύοντας την ανάγκη για βαθύτερη αυτοκριτική και επαναπροσδιορισμό στρατηγικής. Η αναγνώριση της προσπάθειας των εκλογέων από την ηγεσία, αν και αναγκαία, δεν μπορεί να κρύψει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η παράταξη.
Η εσωτερική διαπάλη, ακόμη και όταν οδηγεί σε ανανεωμένες διαδικασίες, εξαντλεί δυνάμεις και πόρους, αφήνοντας δυσκολίες στην υλοποίηση ενός ενιαίου και δυναμικού οράματος. Τα στελέχη αντιλαμβάνονται πως η ώρα των αποφάσεων έχει φτάσει, και αυτές οι αποφάσεις πρέπει να είναι ουσιαστικές και να αγγίζουν τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Η στασιμότητα και η έλλειψη αισθητής προόδου στις δημοσκοπήσεις, σε συνδυασμό με την άνοδο άλλων πολιτικών δυνάμεων, δημιουργούν ένα κλίμα έντονης πίεσης για την ηγεσία. Η επαναξιολόγηση της πορείας του ΠΑΣΟΚ είναι επιτακτική. Το «DNA του πρωταθλητή» δεν αρκεί από μόνο του αν δεν συνδυάζεται με σύγχρονες ιδέες, αποτελεσματική οργάνωση και μια σαφή επικοινωνιακή στρατηγική που να αγγίζει τους πολίτες. Ο κόσμος περιμένει απαντήσεις και λύσεις στα σοβαρά προβλήματα της καθημερινότητας, και το ΠΑΣΟΚ καλείται να δώσει αυτές τις απαντήσεις με πειστικότητα και αυθεντικότητα.
Η επερχόμενη περίοδος αναμένεται να είναι καθοριστική για την πορεία του κόμματος, καθώς θα πρέπει να οριστούν, όχι μόνο οι νέοι αντιπρόσωποι, αλλά και η νέα κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί. Η προσέλευση στις εκλογές, όσο κι αν είναι ενθαρρυντική, δεν εγγυάται αυτόματα την ανάκαμψη. Η πραγματική πρόκληση έγκειται στην ικανότητα του κόμματος να μετατρέψει αυτή την εσωκομματική ενέργεια σε μια συνολική αναγέννηση, που θα εντυπωσιάσει και θα πείσει τους ψηφοφόρους. Η «κόπωση» που παρατηρείται στα στελέχη, ίσως είναι το πρώτο σημάδι ότι ο δρόμος προς την ανάκτηση της εμπιστοσύνης του λαού απαιτεί πολύ περισσότερη δουλειά, στρατηγική και, πάνω απ’ όλα, ειλικρίνεια προς τον εαυτό και τον κόσμο.
