Η περίοδος που σηματοδοτήθηκε από την επιβολή των πρώτων μνημονίων, με τους δανειστές να ασκούν έντονη πίεση για τη δραστική μείωση των δημοσίων δαπανών, υπήρξε ιδιαίτερα δυσμενής για πολλούς τομείς της ελληνικής οικονομίας. Οι κυβερνήσεις, επιφορτισμένες με την ανάγκη πειθαρχίας και την εξυγίανση των κρατικών οικονομικών, δεν δίστασαν να προβούν σε εκτεταμένες περικοπές, αγγίζοντας ακόμα και κρίσιμες υποδομές και προγράμματα. Στο πλαίσιο αυτό, το πρόγραμμα δακοκτονίας, η βιολογική προστασία των αγροτικών προϊόντων από τον ιδιαίτερα καταστροφικό δάκο, βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα. Η δραστική μείωση της χρηματοδότησης του προγράμματος δακοκτονίας, η οποία έφτασε σχεδόν στο 50%, είχε άμεσες και σοβαρές επιπτώσεις. Το «ψαλίδι» σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα οδήγησε αυτόματα σε σημαντικές περικοπές των ημερομισθίων για το εργατοτεχνικό προσωπικό που απασχολούνταν στις σχετικές εργασίες.
Ταυτόχρονα, επιβλήθηκε μια πιο «σφιχτή» πολιτική στην προμήθεια των απαραίτητων βιολογικών σκευασμάτων και υλικών, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των ψεκασμών και των άλλων μεθόδων αντιμετώπισης. Η έλλειψη επαρκών πόρων και ανθρώπινου δυναμικού άφησε τα δέντρα και τις καλλιέργειες ευάλωτα. Οι επιπτώσεις αυτής της πολιτικής δεν άργησαν να γίνουν εμφανείς στο αγροτικό τομέα. Η ανεξέλεγκτη πλέον εξάπλωση του δάκου, που οφείλεται στην απουσία ουσιαστικών και έγκαιρων μέτρων πρόληψης και καταπολέμησης, δημιουργεί ένα εκρηκτικό σκηνικό. Ιδιαίτερα η ελαιοκαλλιέργεια, βασικός πυλώνας της ελληνικής γεωργίας και εξαγωγών, βρίσκεται αντιμέτωπη με ανυπολόγιστες ζημιές. Η απώλεια παραγωγής, η υποβάθμιση της ποιότητας του ελαιολάδου και η δυσκολία διάθεσης των προϊόντων στην αγορά, συνθέτουν ένα ζοφερό παρόν για χιλιάδες αγρότες, θέτοντας σε κίνδυνο την οικονομική τους επιβίωση. Η όλη κατάσταση αναδεικνύει την έλλειψη μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού και την πρόχειρη αντιμετώπιση κρίσιμων ζητημάτων.
Η αποδυνάμωση του προγράμματος δακοκτονίας, αντί της ενίσχυσής του, αποδεικνύεται αντιπαραγωγική, καθώς οι μελλοντικές ζημιές και οι ανάγκες αποκατάστασης αναμένεται να είναι πολλαπλάσιες. Η εξασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και η προστασία του περιβάλλοντος είναι αλληλένδετες και επιβάλλουν την επανεξέταση των προτεραιοτήτων και την άμεση ανάληψη πρωτοβουλιών για την αναστροφή της αρνητικής αυτής πορείας. Η στήριξη των αγροτών και η διασφάλιση της επάρκειας και της ποιότητας των γεωργικών προϊόντων είναι επένδυση για το μέλλον της χώρας.
