Ανέτοιμος και απροετοίμαστος φάνηκε να είναι ο Υπουργός Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης, Γιάννης Κεφαλογιάννης, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα Ιωάννινα. Παρά το γεγονός ότι η επίσκεψη είχε σχεδιαστεί εδώ και αρκετές ημέρες, ο κ. Κεφαλογιάννης δυσκολεύτηκε να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις, εστιάζοντας σε γενικότητες και αόριστες δηλώσεις, ιδίως όσον αφορά την κρίσιμη διαδικασία αποκατάστασης των πληγέντων από τους σεισμούς. Αυτή η προσέγγιση καθιστά εμφανή την υφιστάμενη απόσταση που διαχωρίζει την κεντρική κυβερνητική μηχανή από τις πραγματικές ανάγκες και την καθημερινότητα των ανθρώπων που επλήγησαν στην Ήπειρο. Η έλλειψη σαφούς οδικού χάρτη και ουσιαστικής δέσμευσης για ταχεία και αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων, όπως η στέγαση, η οικονομική ενίσχυση και η αποκατάσταση των υποδομών, αφήνει τους πολίτες σε κατάσταση αβεβαιότητας. Η επίσκεψη αυτή, που θα έπρεπε να σηματοδοτήσει την αρχή μιας οργανωμένης και αποτελεσματικής παρέμβασης, αντίθετα, ανέδειξε την έλλειψη ουσιαστικής προετοιμασίας και συντονισμού.
Αντί για απτές λύσεις και εμπράκτως αποδεδειγμένη στήριξη, οι σεισμόπληκτοι έλαβαν αόριστες διαβεβαιώσεις, οι οποίες δεν προσφέρουν κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα στις άμεσες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Η διαπίστωση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού να διαχειριστεί παρόμοιες κρίσεις και την ικανότητά του να βρίσκεται πραγματικά στο πλευρό των πολιτών όταν αυτοί το έχουν περισσότερο ανάγκη. Η επικοινωνιακή διαχείριση, αν και υπήρξε, δεν συνοδεύτηκε από ουσιαστικό περιεχόμενο, κάτι που είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό για τους ανθρώπους που βιώνουν τις συνέπειες της φυσικής καταστροφής. Η περιοχή της Ηπείρου, μετά από τις πρόσφατες δονήσεις, έχει ανάγκη από άμεση και ουσιαστική κρατική αρωγή, όχι από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και λόγια χωρίς αντίκρισμα. Η αίσθηση εγκατάλειψης που επικρατεί, ενισχυμένη από την ασαφή στάση της πολιτικής ηγεσίας, είναι μια αίσθηση που κανένας πολίτης δεν θα έπρεπε να βιώνει σε τόσο δύσκολες στιγμές.
Η ανασυγκρότηση των πληγεισών περιοχών απαιτεί στρατηγική, πόρους και, κυρίως, ειλικρινή βούληση αποκατάστασης. Η παρούσα κατάσταση, ωστόσο, υποδηλώνει ότι η υλοποίηση αυτών των αναγκών παραμένει στον τομέα των ευχών, παρά της άμεσης δράσης, αφήνοντας χιλιάδες συμπολίτες μας σε αβέβαιο μέλλον. Είναι επιτακτική ανάγκη οι αρμόδιοι φορείς να επανεξετάσουν την προσέγγισή τους, να αφουγκραστούν τις επιτακτικές ανάγκες των κατοίκων της Ηπείρου και να προχωρήσουν στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων. Η αποκατάσταση πρέπει να είναι ολιστική, καλύπτοντας όλες τις πτυχές της ζωής των πληγέντων, από την παροχή προσωρινής και μόνιμης στέγασης μέχρι την υποστήριξη της τοπικής οικονομίας και την αποκατάσταση των ζημιών σε σπίτια και επιχειρήσεις. Το στοίχημα της ανασυγκρότησης πρέπει να κερδηθεί, κάτι που απαιτεί αμεσότητα, διαφάνεια και, πάνω από όλα, αίσθημα ευθύνης απέναντι στους πολίτες που επλήγησαν.
