Διακατεχόμενος από βαθιά οδύνη και αίσθημα απογοήτευσης, ο Παύλος Πλακιάς, εκ των συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών, εξέφρασε χθες με λόγια που άγγιξαν χιλιάδες συμπολίτες, την πλήρη αποδοκιμασία του για την πορεία της δικαστικής διερεύνησης. Η παραπομπή της υπόθεσης και οι εξελίξεις στο δικαστήριο, αντί να του προσφέρουν την στοιχειώδη ικανοποίηση της αλήθειας και της απόδοσης ευθυνών, τον οδήγησαν σε μια πικρή συνειδητοποίηση: «Σήμερα μας μπάζωσαν κι εμάς», δήλωσε χαρακτηριστικά, μεταφέροντας την εκτίμηση ότι η προσπάθεια να «καλυφθούν» ή να «εξαφανιστούν» τα στοιχεία, όπως αισθάνεται, έχει πλέον επεκταθεί και στην δική του ψυχή, καθιστώντας κάθε ελπίδα δικαίωσης, τουλάχιστον στη συγκεκριμένη δικαστική οδό, μηδενική. Η αίσθηση αυτή, όσο οδυνηρή κι αν είναι, τον καθιστά πιο αποφασισμένο να διεκδικήσει απαντήσεις και απολογίες, μη δεχόμενος την δικαιολογία του «τέλους» της διαδικασίας χωρίς την ουσιαστική απόδοση ευθυνών.
Η βαριά αυτή διαπίστωση, βγαλμένη από τον πόνο και την αίσθηση αδικίας που βιώνουν οι οικογένειες των θυμάτων, υπογραμμίζει τη βαθύτατη δυσπιστία που έχει καλλιεργηθεί απέναντι στους θεσμούς που οφείλουν να διασφαλίζουν την δικαιοσύνη. Ο κ. Πλακιάς, με την δήλωσή του αυτή, επισημαίνει την αντίθεση μεταξύ της κραυγαλέας ανάγκης για δικαιοσύνη και της φερόμενης αδιαφορίας ή αδράνειας που αντιλαμβάνεται. Η φράση «δεν θα υπάρξει καμία δικαίωση σε αυτό το δικαστήριο», δεν αποτελεί απλώς μια έκφραση απελπισίας, αλλά μια κατάφαση της πεποίθησης ότι οι μηχανισμοί που θα έπρεπε να απονέμουν δικαιοσύνη, ενδεχομένως να έχουν παρεκκλίνει από τον σκοπό τους, καθιστώντας τις ελπίδες των συγγενών ακόμη πιο εύθραυστες. Αυτή η άποψη, ενισχυμένη από την εμπειρία, τον ωθεί να αναζητήσει άλλους δρόμους διεκδίκησης και να εκφράσει την οργή του με όσα βλέπει να συμβαίνουν.
Με το βλέμμα στραμμένο στην πολιτική ηγεσία, ο κ. Πλακιάς απευθύνεται ευθέως προς τον Πρωθυπουργό, ζητώντας την άμεση ανάληψη δράσης. Θεωρεί ότι η μόνη ουσιαστική απάντηση στην απαίτηση για δικαιοσύνη, μετά από τις δυσμενείς εξελίξεις στην υπόθεση των Τεμπών, είναι η απομάκρυνση του αρμόδιου υπουργού. Συγκεκριμένα, ζητά να παραιτήσει τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη, από τη θέση του. Αυτό το αίτημα δεν εκφράζει απλώς απογοήτευση, αλλά αποτελεί μια σαφή τοποθέτηση, η οποία εδράζεται στην αντίληψη ότι η ηγεσία του υπουργείου φέρει ευθύνες για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί γύρω από την διερεύνηση της τραγωδίας. Η παραίτηση Φλωρίδη, κατά την άποψη του κ. Πλακιά, θα σηματοδοτούσε την αναγνώριση ότι κάτι πήγε πολύ στραβά στην πορεία της δικαιοσύνης και θα άνοιγε τον δρόμο για ενδεχομένως νέες, πιο αποτελεσματικές και δίκαιες πρωτοβουλίες, οι οποίες θα εστίαζαν στην πραγματική απόδοση ευθυνών και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών.
Η έκκληση έχει ηθικό χαρακτήρα, ζητώντας την αναγνώριση του σφάλματος και την ευθύνη από την πολιτεία. Η δήλωση του κ. Πλακιά, προερχόμενη από την προσωπική βιωματική εμπειρία του πόνου και της δικαστικής αβεβαιότητας, έχει ενσωματωθεί πλέον στην ευρύτερη συζήτηση που αφορά την αποτελεσματικότητα του δικαστικού συστήματος και την διαφάνεια των διαδικασιών. Η φράση, «σήμερα μας μπάζωσαν κι εμάς», έχει γίνει ένα σύμβολο της αίσθησης ότι η σκληρή πραγματικότητα και η ηθική υπαγορεύουν μια διαφορετική πορεία από αυτή που, κατά την αντίληψη πολλών, ακολουθείται. Η επίκληση στην παραίτηση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, αναδεικνύει την προσδοκία για μια ουσιαστική πολιτική παρέμβαση, η οποία θα αποκαταστήσει την πίστη στους θεσμούς. Η κοινή γνώμη, παρακολουθώντας στενά τις εξελίξεις, αναμένει πλέον να δει πώς θα ανταποκριθεί η κυβέρνηση σε ένα αίτημα που φέρει το βάρος της απώλειας και της αγωνίας για δικαίωση, θέτοντας επιτακτικά το ερώτημα εάν η σημερινή κατάσταση δικαιώνει όσους αναζητούν την αλήθεια ή αντίθετα, ενισχύει την αίσθηση της αδικίας και της συγκάλυψης.
